حَقَّه . « 1 » سرّ خود تمام همراه ربّ كن ، هيچ از آن براى نفس باز مگذار . جهت خود ، تمام همراه نفس كن كه هيچ از آن ربّ تو را در كار نيست . آدمى كاه نخورد و او را با كاه سرو كارى نباشد . پاگاه ، با كاه سر و كار دارد . كاه براى ستور آماده دارد نه براى دستورِ بزرگوار . و اگر چنين كنى معنى سخن آن عارف دانى كه چيست آن جا كه گفته : « وَاللَّهِ لَو عَرَفْتُم ما عَرَفْتُ في هذا السُدَّد لَطَربتُم طَربَ الأَبَد و لَخِفتُم الخوفَ الذي لَيسَ مَعَهُ أَمْنٌ لِأحَد » . « 2 » چون چنين است ظاهرى داريم به غايت پريشان و پشيمان ، و باطنى داريم مجموع خرسند ، اين است شرح ما اگر پرسند و شرح پريشانى ظاهر از فضل باطن بازخوان . و هو الكريم المنّان .

--> ( 1 ) . پروردگارِ تو بر تو حقى دارد و نفست نيز بر تو حقى دارد پس حق هر كدام را ادا كن . ( 2 ) . به خدا سوگند اگر آنچه من مىدانم شما مىدانستيد ، جاودان طربناك مىشديد و نيز آن چنان‌ترسناك كه هيچ آسايشى براى كسى نمىماند .